Mały ruch graniczny zacząłem omawiać a nawet fotografować w tym wpisie.
Dziś odpowiem na pytanie, czy cudzoziemiec przebywający w Polsce, w oparciu o zasady małego ruchu granicznego, może legalnie pracować.
Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. mały ruch graniczny oznacza regularne przekraczanie zewnętrznej granicy lądowej przez osoby zamieszkujące strefę przygraniczną w celu pobytu w strefie przygranicznej drugiego państwa, na przykład ze względów społecznych, kulturalnych lub uzasadnionych powodów ekonomicznych lub ze względów rodzinnych.
Umowy dwustronne, jakie zawarła Polska z Ukrainą, Białorusią i Rosją, bliżej skonkretyzowały cele ruchu i tak, umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy oraz umowa zawarta miedzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem Republiki Białorusi o zasadach małego ruchu granicznego stanowi, że mały ruch graniczny to regularne przekraczanie wspólnej granicy państw przez mieszkańców strefy przygranicznej w celu przebywania w strefie przygranicznej drugiego państwa ze względów społecznych, kulturalnych lub rodzinnych oraz z uzasadnionych powodów ekonomicznych, które według przepisów wewnętrznych drugiego państwa nie są uznawane za działalność zarobkową.
W umowie zaś z Rządem Federacji Rosyjskiej wprost postanowiono, że ruch służy podtrzymywaniu uzasadnionych kontaktów ekonomicznych i innych, które według przepisów państwa drugiej strony, nie są uznawane za zatrudnienie lub działalność zarobkową.
A zatem nie ma możliwości, aby osoby przekraczające granice na podstawie przepisów o małym ruchu granicznym wykonywały legalnie pracę w Polsce np. w oparciu o przepisy prawa pracy, czy umowy cywilnoprawne. Wszystkie te formy aktywności łączy chęć zarobkowania, a ten cel nie korzysta z przywilejów, jakie niesie ze sobą mały ruch graniczny.
Artykuł Ci się spodobał? Daj znać komuś, komu może się przydać!
Szczerość we wzajemnych stosunkach to bardzo ważna sprawa. Szczególnie w przypadku relacji między radcą prawnym i jego klientem. Uwierz, że nie należy do komfortowych sytuacja, kiedy dowiadujesz się już w trakcie postępowania (od urzędnika, czy na sali sądowej), że stan faktyczny na podstawie którego zbudowana została koncepcja prowadzenia sprawy, został przedstawiony nierzetelnie.
Przedstawienie sprawy zgodnie z rzeczywistością jest też szczególnie ważne w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zgodnie z przepisami ustawy o cudzoziemcach, odmawia się wydania zezwolenia na pobyt cudzoziemcowi który:
- złożył wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje;
- zeznał nieprawdę, zataił prawdę, podrobił lub przerobił dokument w celu użycia go jako autentycznego.
Z doświadczenia wiem, że niekiedy pokusa aby podkoloryzować stan faktyczny jest duża. Klientom wydaje się, że coś będzie lepiej wyglądało, bardziej dramatycznie, że to się ostatecznie przyda i szybciej, łatwiej załatwią sprawę.
Bardzo często jednak bywa, że małe kłamstwo rodzi duże problemy.
Moim czytelnikom przypominam, że radcę prawnego wiąże obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej i zachęcam do tego aby szczerze i prawdziwie przedstawiali swoje problemy.
Pamiętajcie, że radca prawny jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzieleniem pomocy prawnej.
Artykuł Ci się spodobał? Daj znać komuś, komu może się przydać!
Czytając przepisy ustawy o cudzoziemcach zauważysz, że rozróżniają one kilka rodzajów wiz.
Najwięcej pytań dotyczy różnic występujących między „wizą krajową” oraz „wizą Schengen”.
O którą z tych wiz powinniście wnioskować jadąc do Polski?
Spróbuję krótko wyjaśnić temat i uwaga nie wdaję się tu w szczegóły, które bywają bardzo istotne w konkretnej np. Twojej sprawie.
Omówię sprawę w świetle czasu planowanego pobytu.
Wiza Schengen
Wiza Schengen uprawnia cudzoziemca do pobytu na terytorium państwa docelowego, oraz poruszania się po całym obszarze wchodzącym w skład Strefy Schengen, jeżeli jest jednolita.
Wniosek o jej wydanie powinien być skierowany do konsula tego państwa, które jest celem pobytu cudzoziemca.
[kliknij aby kontynuować…]
Artykuł Ci się spodobał? Daj znać komuś, komu może się przydać!
W Wyborczej sygnalizuję zmiany, jakie nas czekają w 2015 r. na skutek uchylenia obowiązujących obecnie rozporządzeń przez przepisy nowej ustawy o cudzoziemcach.
Streszczając mocno temat, chodzi o dwa ważne rozporządzenia wydane w oparciu o ustawę o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, dotyczące wydawania zezwoleń na pracę i przypadków pracy bez zezwolenia, przy czym nad jednym toczą się prace legislacyjne a nad drugim jeszcze tego nie widać. Co ważne, właśnie to drugie rozporządzenie zawiera bardzo powszechną obecnie podstawę do zatrudniania naszych wschodnich sąsiadów, to jest na podstawie oświadczenia pracodawcy zarejestrowanego w Powiatowym Urzędzie Pracy.
Zapraszam do lektury artykułu w Wyborczej.
Artykuł Ci się spodobał? Daj znać komuś, komu może się przydać!
Przy okazji dzisiejszego artykułu w Wyborczej na temat likwidacji ośrodka dla cudzoziemców w Lublinie, napiszę co to są za ośrodki.
W Polsce obowiązuje ustawa o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na mocy jej przepisów cudzoziemcom w określonych przypadkach, np. dla ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, udzielana jest pomoc socjalna i opieka medyczna. Pomoc socjalna (zakwaterowanie, wyżywienie) udzielana jest właśnie w takim ośrodku. Ośrodków jest kilkanaście i są rozmieszczone w różnych województwach. Pomoc jest udzielana o ile cudzoziemiec przestrzega zasad współżycia społecznego w ośrodku. Cudzoziemiec musi przestrzegać też obowiązującego w ośrodku regulaminu. Ośrodki organizuje Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Ośrodka takiego nie należy utożsamiać ze strzeżonym ośrodkiem, ten bowiem służy realizacji całkiem innych celów i „zbliżony” w swej funkcji jest do aresztu.
Artykuł Ci się spodobał? Daj znać komuś, komu może się przydać!
